Mijn vingers marcheren over
lichaamsqwerty
stukken huid moedervlek poriën
gedichten over onophoudelijke
gevoelens
lees ik voor uit eigen werk
wat op je lijf geschreven is
deze oorlogsmonoloog.
Op je flanken heb ik de aanval geopend
weet je nog, destijds
eerst verstrengeld met letters, daarna onleesbare woorden
schuilen in de verlaten bunker van je onderlijf met
buiten volzinnige woordoorlogen.
Toen de rook optrok was ik niet alleen
en zo houden we hier op de plaats rust
terwijl ik odes tik op je slapende soldatenborst.
